In de tentoonstelling Zomersneeuw laten elf kunstenaars ons in Belmonte Arboretum in Wageningen stil staan bij begrippen als geboorte, bloei en sterven, die we als stadia van een natuurlijk veranderingsproces kunnen beschouwen. 

De kunstenaars bestuderen cyclische processen in de natuur, passen ze toe in hun werk of verbeelden ze op een meer symbolische of abstracte manier. Ze maken ons opmerkzaam op het alchemistische principe van behoud van materie. In een universum waar alles één is, gaat geen energie verloren. Ze maken kringloopprocessen op een poëtische manier zichtbaar. Ze worden geïnspireerd door een plant of boom die afsterft, humus wordt en op die manier voor nieuw plantenleven zorgt, dat weer sterft en opnieuw een bron van leven wordt. Ze zijn gefascineerd door organismen die gedijen bij verval. 

De kunstenaars laten ons op een andere manier naar verval en afsterven kijken. Niet als iets negatiefs, maar als een onlosmakelijk onderdeel van de natuur. Niet als een eindpunt, maar een proces dat weer tot een nieuw begin leidt. Ze doen ons beseffen dat verval en dood niet alleen onderdeel van het leven zijn, maar van een groter natuurlijk en cyclisch proces van transformaties, waaruit we schoonheid kunnen putten.

 

Parallel aan de tentoonstelling in Belmonte Arboretum biedt Galerie Wit in Wageningen enkele kunstenaars, die aan Beelden op de Berg 11: Zomersneeuw deelnemen, een podium om ander, meer kwetsbaar werk te presenteren. Galerie Wit ligt op een steenworp afstand van het arboretum.